Uprawa papryki od siewu do zbioru

Papryka zaliczana jest do najcenniejszych pod względem wartości odżywczych warzyw. Jest jednak rośliną dość wymagającą. Jak powinna wyglądać uprawa papryki?

 

Uprawa papryki – warunki klimatyczno-glebowe

Papryka jest rośliną jednoroczną. Ma duże wymagania w przypadku temperatury powietrza oraz rodzaju gleby. Nieodpowiednie warunki mogą doprowadzić do zakłócenia jej wzrostu i pogorszenia jakości plonu. Optymalna temperatura powietrza niezbędna do jej prawidłowego wzrostu wynosi 26°C w ciągu dnia oraz 16°C w nocy. W temperaturze bliskiej 0°C papryka, podobnie jak pomidor zamiera. Uprawa papryki wymaga również odpowiedniego podłoża. Temperatura gleby powinna wynosić minimum 17°C. Największe zapotrzebowanie na ciepło i światło w okresie uprawy papryki występuje w fazie tworzenia pąków kwiatowych, kwitnienia oraz zawiązywania owoców.

Największe zapotrzebowanie na ciepło i światło w okresie uprawy papryki występuje w fazie tworzenia pąków kwiatowych, kwitnienia oraz zawiązywania owoców.

 

Gleby pod uprawę papryki w gruncie powinny być lekko kwaśne, przewiewne, o dużej zawartości próchnicy, mające zdolność do szybkiego nagrzewania. Papryka bardzo dobre plony osiąga na glebach gliniasto-piaszczystych. Stanowiska przeznczone pod jej uprawę powinny być osłonięte od wiatru. Rośliny papryki mają kruche pędy, dlatego też są narażone na złamanie. Najodpowiedniejsza wilgotność gleby przeznaczonej pod uprawę papryki mieści się w przedziale od 70 do 80% polowej pojemności wodnej.

Przedplony i potrzeby pokarmowe papryki

Paprykę można uprawiać po wszystkich roślinach oprócz papryki i ziemniaków (rośliny z tej samej rodziny – psiankowatych atakowane są przez te same choroby i szkodniki). Najlepiej uprawiać ją w pierwszym roku po oborniku. Podłoże powinno być przepuszczalne i zawierać duże dawki składników odżywczych. Warto dostarczyć je wraz z kompostem. Papryka może być uprawiana zarówno w gruncie, jak również pod osłonami. Warto znaleźć w swoim ogrodzie miejsce na uprawę papryki.

Sąsiedztwo roślin w uprawie papryki

Papryka dobrze rośnie w bezpośrednim sąsiedztwie ogórków, pomidorów oraz kalarepy. Złym sąsiedztwem jest dla niej fasola. Papryki nie uprawia się obok rzodkwi, rzodkiewki oraz roślin kapustnych, gdyż opóźniają jej kwitnienie. Najlepsze pH gleby w przypadku uprawy papryki w gruncie mieści się w przedziale od 6,7 do 7,0.

Uprawa papryki – rozsada

Paprykę uprawia się z rozsady. Nasiona papryki należy wysiać na 7 do 8 tygodni przed sadzeniem do gruntu. Najlepiej wysiewać je w drugiej dekadzie marca. Nasiona wysiewa się punktowo do skrzynek lub doniczek, które wypełnia się ziemią kompostową wraz z torfem oraz piaskiem w stosunku 2:1:1. Papryka wschodzi po 7 do 10 dni. Optymalna temperatura do kiełkowania mieści się w przedziale od 22 do 25°C, a po pojawieniu się roślin od 20 do 22°C. Papryka wymaga pikowania. Siewki pikuje się do doniczek lub pojemników po jogurtach, które wypełnia się podłożem o tym samym składzie, co w przypadku wysiewu.

uprawa papryki
Uprawa papryki w gruncie najczęściej rozpoczyna się w drugiej/trzeciej dekadzie maja lub w pierwszej dekadzie czerwca.

Gotową rozsadę powinna cechować dobra jakość. Powinna być ona pozbawiona patogenów i mieć wysokość od 20 do 25 cm. Na kilka dni przed planowanym sadzeniem do gruntu paprykę należy hartować. Polega ono m.in. na ograniczeniu podlewania. Uprawa papryki w gruncie najczęściej rozpoczyna się w drugiej/trzeciej dekadzie maja lub w pierwszej dekadzie czerwca. Paprykę sadzi się w rozstawie 40 x 60 cm.

Pielęgnacja upraw papryki

Przez cały okres uprawy papryki ważne jest odchwaszczanie i spulchnianie gleby w bezpośrednim sąsiedztwie roślin. Ważne jest również jej regularne podlewanie. Paprykę podlewa się wodą, która ma temperaturę od 20 do 25 °C. Uprawa papryki często wymaga ściółkowania – najczęściej z wykorzystaniem drobnej słomy lub trocin.

Zabiegi pielęgnacyjne ograniczają wzrost i rozwój chwastów oraz zapewniają lepszą wilgotność gleby i wzrost jej temperatury.

 

Zabiegi pielęgnacyjne ograniczają wzrost i rozwój chwastów oraz zapewniają lepszą wilgotność gleby i wzrost jej temperatury.

Choroby i szkodniki w uprawie papryki

Do najczęściej spotykanych chorób papryki zalicza się suchą zgniliznę wierzchołkową owoców, mozaiki, czarną plamistość bakteryjną, zgorzel podstawy łodygi, szarą pleśń, zgniliznę twardzikową oraz antraknozę i wertycyliozę papryki. Do najgroźniejszych szkodników papryki zaliczyć można mszyce brzoskwiniowo-ziemniaczane, zmienniki, wciornastki, ślimaki oraz ogrodnice niszczylistki.

Zbiór papryki

Zbiór wykonuje się regularnie, wraz z dojrzewaniem owoców. Dojrzałych papryk nie należy zostawiać długo na roślinie, gdyż powoduje to ograniczenie wzrostu pozostałych owoców. Najlepszym terminem zbioru w przypadku papryki jest lipiec i sierpień – w zależności od uprawianej odmiany papryki i terminu sadzenia rozsady do gruntu.

 

Love Natura – Kochamy to, co naturalne! 

Spodobał Ci się nasz artykuł? Udostępnij go znajomym!
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
PINTEREST
PINTEREST
INSTAGRAM

Przemysław Matuszewski

Jestem mgr inż. agronomii. Interesuję się uprawą roślin i wszystkim, co jest z nimi związane. Pasjonują mnie dziedziny dotyczące ogrodnictwa, biologicznych środków ochrony roślin, uprawy pod osłonami oraz rolnictwa ekologicznego. Ponadto fascynuje mnie meteorologia i ekstremalne zjawiska atmosferyczne. Staram się być jak najbliżej natury i żyć w zgodzie z nią. Uwielbiam kontakt z przyrodą. Lubię wszystko, co naturalne.

Podoba Ci się nasza strona? Podziel się nią ze znajomymi :)