Dobroczynek szklarniowy (Phytoseiulus persimilis) – skuteczny roztocz w walce z przędziorkami

Dobroczynek szklarniowy stosowany jest do walki z przędziorkami w uprawach pod osłonami. Wykorzystuje się go przede wszystkim do interwencyjnego zwalczania przędziorka chmielowca i szklarniowca głównie w uprawach ogórka i pomidora.

 

Dobroczynek szklarniowy (Phytoseiulus persimilis) charakterystyka

Zaliczany jest do bardzo efektywnych drapieżców przędziorków pojawiających się w uprawach pod osłonami. Dobroczynek szklarniowy jest drapieżnym pajęczakiem z rzędu roztoczy. Długość ciała dobroczynka szklarniowego dochodzi do 0,5 mm, barwa ciała jest pomarańczowa. Szybko się porusza. Jaja są barwy jasnopomarańczowej. Z jaj rozwija się larwa, następnie dwa stadia rozwojowe nimf i postać dorosła. Formy dorosłe odżywiają się wszystkimi stadiami rozwojowymi przędziorków.

W temperaturze 20°C dobroczynek rozwija się dwa razy szybciej od przędziorka.

 

Skuteczność działania dobroczynka szklarniowego zależy przede wszystkim od temperatury i wilgotności powietrza. W optymalnych warunkach, przy temperaturze od 25 do 30°C i wilgotności powietrza powyżej 70% pełny cykl rozwojowy tego pajęczaka trwa 7 dni. Długość życia postaci dorosłych wynosi ok. 30 dni. W temperaturze 20°C dobroczynek rozwija się dwa razy szybciej od przędziorka. Temperatura przekraczająca 35°C nie jest dla niego korzystna, ponieważ samice wówczas nie składają jaj.

Znaczenie dobroczynka szklarniowego w uprawach pod osłonami

Przędziorki są najgroźniejszymi szkodnikami, atakującymi głównie plantacje ogórków i pomidorów pod osłonami. Najwcześniej ze wszystkich szkodników zasiedlają uprawy, ponieważ potrafią przezimować np. w elementach konstrukcji szklarni (np. przęsłach) lub w ziemi. Wykorzystanie dobroczynka szklarniowego w uprawach pod osłonami pozwala na wyeliminowanie przędziorków i stanowi ważny element biologicznej ochrony roślin pod osłonami. Jego stosowanie wpływa korzystnie na wielkość plonu ogródków i pomidorów, a jednocześnie nie wymaga stosowania dodatkowych chemicznych środków ochrony roślin. Przędziorki, które zostały zabite przez Phytoseiulusa zmieniają barwę z brązowej na czarną i wówczas można je zaobserwować, jako widoczne czarne punkty znajdujące się na liściach.

dobroczynek szklarniowy
Przędziorki są najgroźniejszymi szkodnikami, atakującymi głównie plantacje ogórków i pomidorów pod osłonami.

Przy zastosowaniu drapieżnego roztocza dochodzi do eliminacji wszystkich stadiów rozwojowych przędziorka, dzięki czemu jego introdukcja w szklarni pozwala na całkowite zniszczenie populacji szkodnika.

Stosowanie dobroczynka szklarniowego w uprawach pod osłonami

Drapieżcę wprowadza się do szklarni w momencie, gdy stają się widoczne objawy żerowania przędziorka. Dobroczynek szklarniowy jest naturalnym wrogiem przędziorka szklarniowca i chmielowca. W biologicznej ochronie roślin pod osłonami niezwykle ważne jest prowadzenie regularnych lustracji. Dobroczynek szklarniowy nie może być wprowadzany do obiektu prewencyjnie, ponieważ w przeciwieństwie do dziubałeczka mączlikowego (Macrolophusa) nie mając źródła pożywienia, jakim są przędziorki, ginie. W momencie braku pokarmu dochodzi wówczas do kanibalizmu.

W uprawach pod osłonami niezwykle ważne są regularne lustracje. Rozpoczyna się je zaraz po posadzeniu roślin w obiekcie. Dobroczynka szklarniowego wprowadza się tylko i wyłącznie w te miejsca, na których występują przędziorki. Rozsypywanie drapieżcy na roślinach najlepiej wykonać po zbiorach oraz przeprowadzeniu zabiegów związanych z pielęgnacją. Umieszcza się go wewnątrz rzędów, co zmniejsza ryzyko otrząsania dobroczynków, zanim rozejdą się po liściach.

dobroczynek szklarniowy
Dobroczynka szklarniowego wprowadza się do szklarni w momencie, gdy stają się widoczne objawy żerowania przędziorka.

Objawami żerowania przędziorków są białe plamki na górnej stronie liści. Dalsze objawy żerowania prowadzą do żółknięcia i całkowitego zasychania liści. Przy niezbyt dużym nasileniu szkodnika na roślinie umieszcza się niewielkie ilości dobroczynka. W momencie, gdy stopień porażenia roślin jest duży, wówczas należy usunąć zniszczone liście, a na roślinie rozłożyć większą liczbę sztuk dobroczynka, aby zapobiec ewentualnemu przeniesieniu przędziorka na wyższe partie rośliny. Roztocz wnoszony jest do szklarni najczęściej w probówkach.

W miejscu, w którym przędziorek pojawia się w dużym nasileniu, do walki z nim można dodatkowo oprócz dobroczynka wprowadzić nimfy dziubałeczka mączlikowego. Nimfy nie potrafią latać, dlatego też nie przemieszczają się w poszukiwaniu innego źródła pokarmu. Odżywiają się przędziorkami znajdującymi się w określonym miejscu na roślinie. Nimfy niszczą głównie jaja i larwy przędziorka.

 

Love Natura – Kochamy to, co naturalne!

Spodobał Ci się nasz artykuł? Udostępnij go znajomym!
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
PINTEREST
PINTEREST
INSTAGRAM

Przemysław Matuszewski

Jestem mgr inż. agronomii. Interesuję się uprawą roślin i wszystkim, co jest z nimi związane. Pasjonują mnie dziedziny dotyczące ogrodnictwa, biologicznych środków ochrony roślin, uprawy pod osłonami oraz rolnictwa ekologicznego. Ponadto fascynuje mnie meteorologia i ekstremalne zjawiska atmosferyczne. Staram się być jak najbliżej natury i żyć w zgodzie z nią. Uwielbiam kontakt z przyrodą. Lubię wszystko, co naturalne.

Podoba Ci się nasza strona? Podziel się nią ze znajomymi :)